Arjen van Veelen
• als essayistEssay voor De Revisor
.
.
.
.
.
.
.
Voor het
.
.
Voor het driedubbeldikke kerstnummer van de Revisor schreef ik een essay over de forens. Verder bijdragen van Marian Boyer, Wim Brands, Maarten van der Graaff, Daan Heerma van Voss, Auke Hulst Hester Knibbe, Peter van Lier, Erik Lindner, Jan van Mersbergen, Charlotte Mutsaers, Jamal Ouariachi, Gustaaf Peek, Sanne Rooseboom, Daan Stoffelsen, Maartje Wortel en B. Zwaal. Koop het nummer in de boekhandel of via Revisor.nl.
Agents provocateurs
Volgende week verschijnt de bundel Agents Provocateurs: 20 onder 35. Een bloemlezing met twintig nieuwe verhalen van jonge schrijvers. Vandaag al een eerste kleine recensie. Fragment:
Maar het meest in het oog springend zijn wat mij betreft twee non-fictiebijdragen: die van Arjen van Veelen (…) – over zinsbegoocheling – en Joost de Vries – over naamgenoten van Hitler in Zuid-Amerika. Beide bedrijven een vorm van essayistiek die direct aanspreekt, steeds verrast door een nieuwe kijk, maar toch gedegen en doordacht is. De essayvorm waarin ze de lezer meenemen leest zo natuurlijk dat de inventiviteit ervan haast niet opvalt. De toekomst is aan de literaire non-fictie, zo lijkt het.
Essay voor DE GIDS TOP 20
Deze week verschenen: een nieuw essay voor De Gids. Geheel geschreven met de CapsLock aan. Titel: Louis en de suikerzieken. Niet online, wel in uw boekhandel.
Nieuw essay
Komende herfst in de handel: Agents Provocateurs: 20 onder 35. Met daarin nieuw werk van de twintig beste jonge schrijvers uit Nederland en Vlaanderen. Mijn bijdrage heet Essay Zonder Zee. Verder nieuwe verhalen van onder meer David Pefko, Franca Treur en Joost de Vries.
Samenstelling: Thomas Blondeau en Hassan Bahara. Uitgeverij Prometheus.
Unu nekredebla Facebook-vivo
Mijn essay Een Fantastisch Facebookleven in 61 Eenvoudige Overpeinzingen is vertaald in het Esperanto. Hulde voor tolk en literair vertaler István Ertl. Hij publiceerde de Esperanto-versie in het zomernummer van het tijdschrift Beletra Almanako.
De titel luidt in vertaling: Unu nekredebla Facebook-vivo en sesdek unu
simplaj meditoj. Het tijdschrift is verkrijgbaar via o.a. Amazon. Een cursus Esperanto vind je hier. Of lees het Nederlandstalige origineel, dat als gratis e-book verkrijgbaar is via de site van uitgeverij Augustus.
Merci le peuple
Vrijdag 8 april in Groningen ben ik deelnemer aan het ForumDwarsdiepdebat in Groningen over de impact van social media.
Zie ook m’n essay Een fantastisch facebookleven in 61 eenvoudige overpeinzingen en m’n essay in NRC Handelsblad over Twitter en de kletsende klasse.
Uit de voorbeschouwing:
“Had de Arabische lente ook plaats gevonden zonder Facebook en Twitter? Waren deze sociale media voor de omwentelingen in Tunesië en Egypte onmisbaar? Of hadden de opstandelingen het ook wel gered met een stencilmachine?
Dat sociale media een enorme vlucht hebben genomen staat buiten kijf, maar is dat belangrijk? Is er veel veranderd in het leven van mensen? In de relatie tussen politici en electoraat? Burgers en bestuurders? Op vrijdag 8 april debatteert ForumDwarsdiepdebat hierover met believers en sceptici over sociale media en de maatschappelijke betekenis ervan.
Met onder anderen Arjan El Fassed (Tweede Kamerlid voor GroenLinks, woordvoerder buitenlandse zaken en fanatiek Twitteraar met meer dan 280.000 followers), Chris Aalberts (co-auteur van het boek ‘Veel gekwetter, weinig wol’, waarin hij stelt dat het gebruik van sociale media amper bijdraagt aan de politieke betrokkenheid van de burger), journalist Arjen van Veelen (schrijver van het essay Een fantastisch facebookleven in 61 eenvoudige overpeinzingen), Salima Belhaj (fractievoorzitter van D66 in Rotterdam en Twitterscepticus) en Justus Bruns (initiatiefnemer van het project Times Square to Art Square).”
De vlakte & de vrijheid
Dinsdag 5 april doe ik mee aan een debat over literaire kritiek georganiseerd door Recensieweb in Amsterdam. De voorbeschouwing:
“Het landschap van de literaire kritiek lijkt democratischer geworden: meer mensen bespreken meer boeken op meer platforms, met een breder lezerspubliek. Er zijn gratis kranten bij gekomen, en websites, heel veel websites, met daarop een scala aan impressies, recensies en essays. Maar wat moeten we aan met die veelheid? We hebben zicht op vrijwel alle verschijnende boeken, maar wij, de lezers, weten niet beter welke keuze we moeten maken.”
Deze avond over ‘literaire kritiek online’ opent Fabian Stolk met een aanklacht tegen de vervlakking, tegen platte, consumentistische lezers en activistische reaguurders. Hij roept op tot kanalisering, kritisch lezen en nadenken.
Vervolgens gaat hij met Lidewijde Paris, Arjen van Veelen en Joost de Vries in discussie over oppervlakkigheid en de Grote Literatuur, over autoriteit en nieuwe vormen om lezers de weg te wijzen. Het gesprek wordt geleid door Daan Stoffelsen.
Klavecimbelhumanisme
Essay over de kletstaal van Twitter in NRC Handelsblad 5.03.11
DE KLETSENDE KLASSE IS NIET ENG
De Librairie des Beaux Arts, ingeklemd tussen kleding- en kebabzaakjes in het centrum van Algiers, is een boekhandeltje met geschiedenis. Albert Camus schreef hier ooit aan zijn roman De Vreemdeling. In de jaren’50, tijdens de Algerijnse onafhankelijkheidsstrijd, was het winkeltje een verzetshaard. En in de jaren ’90 trotseerde het de culturele kaalslag van de islamisten.
Twee jaar geleden dreigde de boekhandel te verdwijnen. Het gerucht ging dat er een fastfoodzaakje voor in de plaats zou komen.
Op Facebook ontstond toen de actiegroep ‘Contre la fermeture de la libraire des Beaux-Arts à Alger’. Daar meldden zich al snel ruim 1700 sympathisanten, waaronder veel jonge Algerijnen, die op het prikbord van de Facebookpagina hun adhesiebetuigingen krabbelden. Dat ging soms in het spontane knoeischrift van het internet.
Bijvoorbeeld: “Nonnnnnnnnnnnnnnnnnn je ne veux pas qu’lis ferment!”.
Of: “En: “plzzzzzzzzzzz arrettttezzzz le massacre”.
En ook: “un nouveau MCdo ou un fashion k k a la place!! pouuuurquoiiiii!!!!”
Optimale wellust
Interview voor poëziemagazine Awater
In haar nieuwe bundel Ontij spot Anneke Brassinga met ons ‘krank getij’. Interview over PVV-retoriek, de do’s and dont’s van zelfmoord, het mooie van het uitspansel, liefdesbewegingen. En over een stiekem gepubliceerd jeugdgedicht. ‘Ik vind het zielig voor de taal, als die niet met optimale wellust wordt gebruikt’.
Revolutietje F5-en
.
Hoe ik Egypte volgde als het WK voetbal (en nu met een kater zit)
Artikel in nrc.next van donderdag 10 februari.
IK WEET NOG PRECIES WAAR IK WAS toen de kamelen kwamen. Vorige week woensdagmiddag, 14.00 uur stipt. Het was de dag na de Dag van de Woede in Kairo. Op één van de vele livetickers op internet, met minuut-tot-minuutverslaggeving, plopte deze update tevoorschijn:
14.00 uur: Inmiddels rijden demonstranten op zo’n vijftig kamelen en paarden het plein op.
Kamelen! Snel, klikkerdeklik, naar de livestream van Al Jazeera English. Jeutje zeg, inderdaad: kamelen. Bizar. Alsof Hannibal zelf met zijn olifanten het plein was opgestormd. En, ploep, weer een update. Duiding: het gaat om een kamelenknokploeg van gangsters betaald door Mubarak en gewapend met zwepen. Ze schreeuwen „Joden en leugenaars”. Okay, dit wordt matten, dat zie je zo. Chips en cola klaar. De Slag om het Tahrir Plein begint. Wereldgeschiedenis, live.
